Βασικά όχι αλλά είναι πιασάρικος τίτλος. Όταν σκεφτώ και το ποιήμα θα το γράψω.
Σκατόσουπα.
Κυριολεκτικά.
Όπως στο “σούπα φτιαγμένη από σκατά”.
Όχι όπως στο “δεν μου αρέσει η σούπα”.
Diddy wah diddy.
Δεν μπορεί να είναι τόσο δύσκολο….
Ούτε θα έλεγα πως είναι περίπλοκο…
Πάντως το σίγουρο είναι πως σου αξίζει.
Μαλάκα!
Image used by kind permission of http://insomniacc.deviantart.com/
Πριν το μαύρο γαμώ τον Χριστό σου χάος
Δύο νότες μου φωνάζουν “πήδα!”
Ε, κι εγώ παίρνω φόρα και
Ανεβαίνω δύο δύο τα σκαλιά
Με μια γάτα να κοιτάζει κουλά βαριεστημένα
Και πηδάω
Την άλλη μέρα δεν θυμάμαι τίποτα
Αλλά παρατηρώ χαρούμενος
Πως τα ξερά χόρτα σχηματίζουν στεφάνι
Δίπλα στη σκάλα στο πάρκο.
—
Χαμογελαστός συνεχίζω προς τη δουλειά μου.
Μάνα, θα φύγω στα καράβια…
Και τελικά έφυγα.. Όχι όμως στα καράβια… Αλλα όπως και να έχει, αυτή η φωτογραφία για μένα έχει πολλά να πει. Δεκαεννιά χρόνια αυτή τη θάλασσα έβλεπα, δεκαεπτά απο τα οποία την έβλεπα απο αυτήν ακριβώς την οπτική γωνία. Μετά μεταφέρθηκα λίγο πιο αριστερά, 10 λεπτα περπάτημα. Απο εκεί δεν φαινόταν η πλευρά του λιμανιού, το αεροδρόμιο έβλεπες. Τελικά μια μέρα κατάλαβα οτι αναγκαστικά θα έπρεπε αργά ή γρήγορα να ξαναβγώ απο το σπίτι και τον κόσμο μου και να αντικρύσω την πραγματικότητα. Με τρόμαξε τόσο αυτή η σκέψη που άρχισα να τρέχω πανικόβλητος… Μέχρι που έφτασα σε μία άλλη θάλασσα! Τον Ατλαντικό Ωκεανό! Μου πήρε περίπου τρία χρόνια να πάρω την απόφαση να τον διασχίσω. Τελικά τα κατάφερα, αν και στην άλλη άκρη έφτασα αργά. Κάλλιο αργά παρά ποτέ… Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.. Τώρα πλέον με πιο ώριμη σκέψη (και λιγότερη όρεξη για απρόοπτα) σχεδιάζω τα επόμενα βήματα. Θα φτάσω άραγε και στον Ειρηνικό; Μακάρι, να μπορέσω να σταθώ και να αγναντέψω τα κύματα στις ακτές του Gray’s Harbor…
-Θερμαικός κόλπος, Θεσσαλονίκη, 2007
Recent Comments